പാകിസ്ഥാനിൽ നിന്ന് സ്വാതന്ത്ര്യം പ്രഖ്യാപിച്ച് ബലൂചിസ്ഥാൻ; അങ്ങനെ പുതിയൊരു 'അംഗീകൃത രാജ്യമായി' മാറാൻ പറ്റുമോ?

പാകിസ്ഥാനിൽ നിന്ന് ബലൂചിസ്ഥാൻ സ്വാതന്ത്ര്യം പ്രഖ്യാപിച്ചതായുള്ള വാർത്തകൾ പുറത്തുവരുന്ന പശ്ചാത്തലത്തിൽ അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ ഒരു പുതിയ രാജ്യം എങ്ങനെയാണ് നിലവിൽ വരുന്നത് എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചകൾ സജീവമാവുകയാണ്. കേവലം ഒരു പ്രഖ്യാപനം കൊണ്ട് മാത്രം ഒരു പ്രദേശം പുതിയൊരു രാജ്യമായി മാറില്ല. അതിന് അന്താരാഷ്ട്ര നിയമങ്ങളും കൺവെൻഷനുകളും അനുശാസിക്കുന്ന കൃത്യമായ ചില മാനദണ്ഡങ്ങളുണ്ട്.

അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ ഒരു പുതിയ രാജ്യം അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നതിന് പിന്നിലെ പ്രധാന ഘടകങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്:

1. മോണ്ടെവീഡിയോ കൺവെൻഷൻ മാനദണ്ഡങ്ങൾ (Montevideo Convention) 1933-ലെ ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ മോണ്ടെവീഡിയോ കൺവെൻഷൻ അനുസരിച്ച് ഒരു പ്രദേശത്തിന് സ്വതന്ത്ര രാജ്യ പദവി ലഭിക്കണമെങ്കിൽ പ്രധാനമായും നാല് യോഗ്യതകൾ ഉണ്ടായിരിക്കണം.

സ്ഥിരമായ ജനസംഖ്യ (Permanent Population): ആ പ്രദേശത്ത് സ്ഥിരമായി താമസിക്കുന്ന ഒരു ജനവിഭാഗം ഉണ്ടായിരിക്കണം. നിർവചിക്കപ്പെട്ട അതിർത്തി (Defined Territory): തർക്കമില്ലാത്തതോ അല്ലെങ്കിൽ കൃത്യമായി അടയാളപ്പെടുത്തിയതോ ആയ ഒരു ഭൂപരിധി ആ രാജ്യത്തിന് ഉണ്ടായിരിക്കണം

ഭരണകൂടം (Government): ആ ജനവിഭാഗത്തെയും പ്രദേശത്തെയും നിയന്ത്രിക്കാൻ പ്രാപ്തിയുള്ള കാര്യക്ഷമമായ ഒരു ഭരണസംവിധാനം (സർക്കാർ) ഉണ്ടായിരിക്കണം. മറ്റു രാജ്യങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെടാനുള്ള ശേഷി (Capacity to enter into relations with other states): മറ്റ് പരമാധികാര രാജ്യങ്ങളുമായി നയതന്ത്ര ബന്ധങ്ങളിലും കരാറുകളിലും ഏർപ്പെടാനുള്ള പരമാധികാരവും ശേഷിയും ഉണ്ടായിരിക്കണം.

2. മറ്റ് രാജ്യങ്ങളുടെ നയതന്ത്ര അംഗീകാരം (Diplomatic Recognition)

മേൽപ്പറഞ്ഞ യോഗ്യതകൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ പോലും ലോകത്തിലെ മറ്റ് പ്രമുഖ രാജ്യങ്ങൾ പുതിയ രാജ്യത്തെ ഔദ്യോഗികമായി അംഗീകരിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

ഉഭയകക്ഷി അംഗീകാരം: മറ്റ് രാജ്യങ്ങൾ പുതിയ രാജ്യവുമായി ഔദ്യോഗികമായി നയതന്ത്ര ബന്ധങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കുകയും അവിടെ തങ്ങളുടെ എംബസികൾ തുറക്കുകയും വേണം. രാഷ്ട്രീയ പിന്തുണ: ലോകശക്തികളായ അമേരിക്ക, ചൈന, റഷ്യ, യുകെ, യൂറോപ്യൻ യൂണിയൻ തുടങ്ങിയവയുടെ നയതന്ത്രപരമായ അംഗീകാരം പുതിയ രാജ്യത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിന് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്.

3. ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയിലെ അംഗത്വം (UN Membership)

ഒരു രാജ്യം പൂർണ്ണ അർത്ഥത്തിൽ അന്താരാഷ്ട്ര സമൂഹത്തിന്റെ ഭാഗമാകുന്നത് അവർക്ക് ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയിൽ (UN) അംഗത്വം ലഭിക്കുമ്പോഴാണ്. ഇതിന് കർശനമായ ചില നടപടിക്രമങ്ങളുണ്ട്:

സുരക്ഷാ സമിതിയുടെ ശുപാർശ (UN Security Council): യു.എൻ സുരക്ഷാ സമിതിയിലെ 15 അംഗങ്ങളിൽ ഒൻപത് പേരെങ്കിലും പുതിയ രാജ്യത്തെ അനുകൂലിക്കണം. അതിലുപരി, സുരക്ഷാ സമിതിയിലെ അഞ്ച് സ്ഥിരം അംഗങ്ങളിൽ (അമേരിക്ക, റഷ്യ, ചൈന, ഫ്രാൻസ്, യുകെ) ആരും തന്നെ ഇതിനെതിരെ 'വീറ്റോ' (Veto) അധികാരം ഉപയോഗിക്കാൻ പാടില്ല. പൊതുസഭയുടെ അംഗീകാരം (UN General Assembly): സുരക്ഷാ സമിതിയുടെ ശുപാർശ ലഭിച്ച ശേഷം, യു.എൻ പൊതുസഭയിലെ മൂന്നിൽ രണ്ട് (2/3) അംഗരാജ്യങ്ങൾ പുതിയ രാജ്യത്തിന്റെ പ്രവേശനത്തെ അനുകൂലിച്ച് വോട്ട് ചെയ്യണം.

ബലൂചിസ്ഥാന്റെ മുന്നിലുള്ള പ്രധാന വെല്ലുവിളികൾ

സ്വയം സ്വാതന്ത്ര്യം പ്രഖ്യാപിച്ചാലും ബലൂചിസ്ഥാന് ഒരു സ്വതന്ത്ര രാജ്യമായി ലോകഭൂപടത്തിൽ ഇടംനേടുക എളുപ്പമല്ല. പാകിസ്ഥാൻ തങ്ങളുടെ പരമാധികാര പ്രദേശത്തിന്മേലുള്ള അവകാശവാദം ഉപേക്ഷിക്കാൻ തയ്യാറാകില്ല. ഇത് വലിയ സൈനിക നീക്കങ്ങൾക്കും ആഭ്യന്തര യുദ്ധങ്ങൾക്കും കാരണമായേക്കാം. പാകിസ്ഥാൻ-ചൈന സാമ്പത്തിക ഇടനാഴി (CPEC) കടന്നുപോകുന്നത് ബലൂചിസ്ഥാൻ വഴിയാണ് (ഗ്വാദർ പോർട്ട് ഉൾപ്പെടെ). അതിനാൽ ചൈന ഈ സ്വാതന്ത്ര്യ പ്രഖ്യാപനത്തെ ശക്തമായി എതിർക്കാനും യു.എന്നിൽ വീറ്റോ അധികാരം ഉപയോഗിക്കാനും സാധ്യതയേറെയാണ്.

ചുരുക്കത്തിൽ, കേവല പ്രഖ്യാപനങ്ങൾക്കപ്പുറം അന്താരാഷ്ട്ര നിയമങ്ങളുടെ കളിത്തട്ടിലെ നയതന്ത്ര വിജയങ്ങളും ലോകശക്തികളുടെ പിന്തുണയും ഒത്തുചേർന്നാൽ മാത്രമേ ബലൂചിസ്ഥാന് ഒരു 'അംഗീകൃത പരമാധികാര രാഷ്ട്രമായി' മാറാൻ സാധിക്കൂ.